حضور در عین غیاب یا رابطه‌مندی ایگو

دیدگاهتان را بنویسید

ارسال دیدگاه به عنوان یک کاربر مهمان.

  1. برخلاف قسمت اول نوشته تون که واضحه و با مثال ها واضح تر هم شده
    من قسمت دوم رو اصلا نفهمیدم یعنی هم فهمیدم هم نفهمیدم!!!
    یعنی نفهمیدم که نوع رفتار مادر با کودک چطور بوده که همچین اتفاقی افتاده ؟

    1. یعنی در زمانی که ارتباط مادر و کودک «هم‌آمیخته» است، رابطه در روان کودک شکل نگرفته. نظریه‌پردازهای روابط ابژه معتقدن که در سنین نوزادی، کودک برای شکل دادن روان‌ش نیاز به این داره که از روان مادر کمک بگیره، یعنی بخشی از روان کودک در اختیار کودک قرار می‌گیره تا روانش رو شکل بده، به واقع مادر با واسطه نوزاد رو با دنیای واقعی روبرو می‌کنه. حالا اگر در این فرایند مادر «به اندازه‌ی کافی خوب» نباشه، نوزاد نمی‌تونه یک چیزهایی رو درک کنه، یکی از اون چیزهای مهم: ارتباطه.

    2. مادر «به اندازه‌ی کافی خوب» یعنی چی مثال عینی بزنید مثلا نوع کار یا رفتار مادر خوب یا مادر غیر خوب که باعث این مساله می شه چیه؟
      مثلا توی میس ها خودتون اگه مثالی دارین یا هر چیز دیگه ای که مشخصا بگه کدوم رفتار فرایند مادر باعث مشکل در روابط بزرگسالی کودک شده

    3. جواب دادنش در کامنت کار سختیه، ولی به مادری که پاسخگو هست، به موقع پاسخ می‌ده و به موقع «ناکامی بهینه» می‌کنه. مادری که لزوماً سرویس نمی‌ده ولی یک جاهایی هیجان‌های کودک رو «در بر» می‌گیره تا کودک آرام بشه.

  2. سلام جناب مینا خانی عزیز
    بی نهایت تشکر می کنم از مطالب خوب و آگاهی بخشی تون
    من همیشه کانال دوست داشتنی تون رو در تلگرام دنبال می کنم و خیلی چیزها آموختم …سپاس از شما
    همواره موفق باشید

سایدبار کناری