ad

درباره نویسنده

مهدی میناخانی

من «مهدی میناخانی» روان‌درمانگر تحلیلی هستم و در این وب‌سایت، درباره‌ی روانکاوی و چند علاقه‌ی دیگر می‌نویسم. در بخش «درباره‌ی من» اطلاعات من، از جمله راه‌های تماس را به دست خواهید آورد. شماره تلفن «09356566342» جهت تعیین وقت «حضوری» و «آنلاین» است. اگر پاسخ ندادم، پیام بگذارید، با شما تماس خواهم گرفت.

2 Comments

  1. 1

    مریم

    جلیقه و کراوات با موهای بورِ مرتب. مردِ وسواسی و زنِ هیستریک، درست مثل زوج‌های باشکوه قصه‌های غربی.
    مردم شرق بسیار گرمتر از این حرفهان….
    شاید اگر میخواستم این تصویر رو شرقی ببینم… از دریچه یه خونه با پنجره آبی زنگاری چوبی میدیدم… در حالی که مرد زیر شلواری پوشیده و روزنامه به دسته و زن در حالی که دور کرسی نشسته در حال دون کردن اناره… یا فوق فوقش گل دوزی و بافتنی….
    خونه های شرقی یه گرمایی داره که تو هیچ غربی پیدا نمیشه حتی در کسل ترین و بی احساس ترین نگاه ممکنش….
    لوندی زن قرمز پوش غربی…. معادل قرمزی قالی هست که یه زن شاید غمگین شرقی ساخته…..
    یه چیز جالب بگم…. که خیلی بی ربطه از متنی که گذاشتی….ولی شاید به جمله قبلی خودم بخوره….
    هنر غربی و اروپایی از یه سری لحاظها بی نظیره… انقدر که آدم فکر میکنه کی گفته هنر نزد ایرانیان است و بس….
    و در عین حال وقتی سختی و مشقت بعضی هنرهای ایرانی رو میبینی… تازه میفهمی هنر نزد ایرانیان است و بس.
    ما حتی هنرهامونم به نوعی به رنج آمیخته است…. با سختی هنر می افرینیم… وقتی قالی بافی، خاتم کاری، قلم زنی…هر کدوم رو که ببینی یه سختی توش هست که میمونی مگه میشه به جز عشق این همه سختی رو تاب بیاره….؟

    پاسخ
    1. 1.1

      مهدی میناخانی

      منظورم از قصه‌های شرقی، داستان‌های داستایوسکی بود. ضمن اینکه پس‌آیند «درست مثل زوج‌های باشکوه قصه‌های شرقی» اشاره صرف به جمله‌ی قبلی داشت: «مرد وسواسی، زن هیستریک»، و نه جمله‌ی قبل‌ترش. احتمالاً این کمی کژفهمی ایجاد می‌کنه.
      اما در مورد رنج در هنر شرقی من باهات موافقم.

      پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تمامی مطالب این وب‌سایت متعلق به نویسنده‌ی آن است. کپی‌برداری از مطالب با ذکر منبع مانعی ندارد.