درباره‌ی لجاجت آدم‌ها با خودشان

دیدگاهتان را بنویسید

ارسال دیدگاه به عنوان یک کاربر مهمان.

  1. آقای میناخانی مثل همیشه لذت بردم از خوندن متنتون.

    قدیمتر وبلاگتونو میخوندم، اونروزا بحث خود وبلاگ یه سمت بود، کامنت پایین پستها یه سمت! یکم بعدترش تو کانال تلگرام متن میذاشتین تا میدیدم اسم شماس کلی ذوق میکردم.. این روزا دیگه پیغامی نیست…..
    مثل همه سر شما هم شلوغ ….
    من همچنان یادتون میکنم هر بار که اسم زنجان و آبان ماه یا تولد دو نفر تو یه روز میاد! 🙂

    1. سلام، خیلی ممنونم
      بله کمتر فعال هستم، بیشتر مشغول تولید محتوای برای مجله‌ی تداعی (http://tadaei.com) هستیم. در توییتر هم هستم ولی طبعاً کمتر فرصت می‌کنم که گفتگو کنم.

  2. شاید هم می‌خوان ثابت کنن که می‌تونن با مرگ دست به گریبان شن و بر مرگ غلبه پیدا کنن.

سایدبار کناری